az önce şuradaydı
çocukluğum
yırtılacak kadar incelse de perde
görünecek gibi değil
zaman ona emredilen işi görmekte
yitip giden benim
kendimi öylece bıraktığım derinliğin
düpedüz boşluk olduğunu
yere değince öğrendim
***
bir aynaya arkasından bakar gibi
kendime ancak böyle bakabiliyorum
kalbim şuradaydı demin
aynı yerde şimdi sadece keder görüyorum
medet ey
kalmadı bende artık öyle kararlı şeyler
bana verdiğin bu tereddüdü
özenle büyütüyorum
(görsel: “boy viewing mount Fuji”, by katsushika hokusai)
