-Hüznüne hiç dahil olmamışım mı nedir?
bak bu eşyanın gözü:
“ağırlığıma yükselmeli”yi düşleyip alçalırken
kütlem kadar utanç bozdurduğum dönemeç
(çünkü o dem duraksamak, devrilmeye denkti)
odam bozabulanık odam çok köşeli odam
durmak desen bir yerlerde durur
bak bu kaygı:
edatlar bağlaçlar acizlikten, meğer
hüznüme en yabancıymış
uzakmış hem en yakınımda
bu böyleymiş;
öldürmemişse yaşatmamış da
sürüncerken böyle böyle düşündü:
-“Ufacık gözlerinin
küçük, ince ve derin anlamı
başkasının rüyalarına dairdir.”
bu böyledir.
bu hep böyle midir?
sanırım böyledir.
hep böyle mi kalacaktır?
“İnsan ki kadından doğmuştur, günleri kısadır ve sıkıntıya doyar”