Bu budala devinim nutkumu kesecekse
Ruhumdaki örümcek saçıma tırmanmadan
Kanayan uçlarıma birşeyler yapmalıyım
-Çok sancımak demiştin, şimdi sancıyacaksın
Sözgelimi acıya akılcı yaklaşan sen
Bu hiç akılcı değil birşeyler yapmalısın
Kitaplar okumalı şarkılar dinlemeli?
-Şarkılar dinlemek hiç istemiyorum hayır
Madem şarkı söylemek ihtimali de uzak:
Duyulmamış güfteler yazmak durumundayım
Gün batımına has ışık oyunlarından
Bodrum katıma sızan bıçkın şubat güneşi
Hiç mi hiç akılcı değil, nasıl anlam vermeli?
Madem güfte yazacağız geçelim kırmızıyı:
Kaç tane salı varsa o kadar cumartesi
Yani nisanlar kadar haziranlar olmalı
O halde her ayrılık bir sevdanın eseri.
Bu hiç akılcı değil, bana biriniz deyin:
Kökü yok bir gurbetin tüm yükünü çeken ben
Benim sevdam nerede, sevdamı bana verin!
-Birşeyler yapmalısın, öfke istiflediğin
Tütünler çok ıslandı, hani tütmeyeceksek
Zamanla sadece yine zaman geçecek.
Sen de kıvılcanmayan zippoları suçlasan?
Bileklerin karıncalı, bu ritim dinmeyecek.
-İpimi doludizgin pazara sürüyorsun
Tam buraya bir nokta koyup da susmalıyım…
Durun durun gitmeyin ey odamın cinleri!
Örümcekler pusuda, siz konuşun dinlerim
Cepkenimin cebinde tütün yoksa barut var
Az önce yokladım da ayırda varamadım;
Ceplerim mi susamış ellerim mi kanıyor?
Birşeyler yazmalıyım, vakit yok akıl verin
Bu hiç akılcı değil ona siz haber verin
Bu hiç akılcı değil bu hiç akılcı değil
“O bir tereddüt” deyin “Sense bir azizesin”
Parmaklarım soğuyor aman tez haber verin
-İki ve bir hayali boğdun az evvel sustun
Gariplerin ölümü bu, imge istemez dedin
Bu terazi bu sıkleti çekebilmez dedin
Bu yaşına gelmişsin de daha hiç ölmemişsin.
(“vapurları ne için yaktığıma dair”e devam olarak yazılmıştır)
(deli şiir fanzini, 2.sayı)
