ben bakarken size, tanrı gözlerini kapıyor
bırak beni dildeşen, utanmıyorum
o tatlı ham meyvelerin ekşi hatıraları
an evvel içimizden giyinin uzaklaşın
(işte bir el göğsümüzü durmadandamgalıyor)
gök üstüme düşmedikçe utanıyorum.
ben vakar derdim hep, sen kibir dedin
dev günahlar işleyemem, öyle korkağım
bu kaç oldu hayır, artık affedilmek istemem
küçücük kaldım
hey tanrım daha neler, eserime bak:
başkasının rüyasına put olmak için,
sen bana altın vermiştin ve ben ondan çamur yaptım*
ben bir varmış bir yokmuş, çokça arkada
onun da saçları var -olmamalıydı
yaşamım, ruhumla alay etmektir
tanrım ne de güzel yüzü! -olmamalıydı
ben sevda derdim hep, sen azap dedin
yani beni azaltarak güçlendir, amin
(yokuş dergisi, 10.sayı)
(görsel: Philosopher in Meditation, Rembrandt)
