insanın aklı kadar kalbi de olmalı
bir adam tanıdım
birçok görünümünde başı öne eğikti
aklından bir kalp yapmış
kalbinde atıp duran aklından başkası değil
(bunu ispat etmenin yeri burası değil)
bir adam tanıdım
bildiğim ne varsa meydan okudu
başı öne eğikti meydan okudu
tanıdıkça anladım
okudukça okudu
***
dün gece bir şiir düşünmüştüm şimdi unuttum
uyku daha ağır bastı hepten unuttum
kim bilir neresinde başımın – ara ki bulasın
zaten başımda ne işi vardı şiirimin dedim
bende bu ikilik süregiderken
unuttuğum şiire o kadar da üzülmedim
***
hayatım üzerine düşünüyorum
sanki kalbim düşünüyor tebrik ederim
aklım henüz hissedemiyor
(utangaç elma kurtlarının bir görünüp bir kaybolan ufak başları gibi bir görünüp bir kaybolan) o mısra uçlarının
izini sürmeyi henüz beceremiyor
***
bir keresinde bir şair tanıdım
kalbi ile düşünüyor
aklı kalp olmuş atıyordu
ben henüz öyle değilim sevgilim
bil ki
hiçbir zaman da olamayabilirim
(görsel: “the blank signature”, by rene magritte)
