‘Rüyamda sağ bir geyiğin düş kırıklığına uğramış avcıdan af dilediğini gördüm.’ *
şubatın cesedi henüz ılık
sabahlar akşamlar yürüyüş ve kol
ve omuz başları çıplak anımsıyorum
ya sefer ya sefer denildiğim akşam
/adımlarımı alamam artıkgeri/
gibi inen bir şeyler bu efkar
bir çarkın döngüsünde devinip duran
ne yer kaldıydı ne yar
tam vaktinde görünen el
şimdi ne yaşasam şiir
yazsam değil
ya siz?
omuz başlarınız sürekli çıplak neden?
unutmakalışmakdüşmekunutmak’tan
hiç de beri değilsiniz
IV
“bir ikiyi iki dördü” böyle böyle
bir ağıt anımsıyorum
ağır mı ağır yazgı mı yazgı
güzelleme mi toprağına çiçeğine
omzuna bir öpücük ve bileği eğildikçe eğiliyor
-eğedur yazgını korkma
kalp mi bu kırılsın ha diye?
(etki dergi, 5. sayı)
*nemer ibn el barud, şair
(görsel: The Wounded Angel, Hugo Simberg)
