“adımı unuttum
adı olmayan yerlerde
geçip gidenlere bakarak”
(asaf halet çelebi)
her şey olabilecekken
kafası karışmadan
ağaç olan şu ağaç
saygı ve hürmetler sana
her şey olabilecekken
hiçbir şey olanların cümlesi adına
***
ufalanıp dağılan
kuru bir çam gövdesi gibi
ey çoktan ölenlerin torunu
ufalanarak dağılıyorsun
kalbinde sinsi bir isyan
kalbinde sinsi bir isyan
alnın itaat içinde yere değse ne çıkar
ağrımayan yerlerini ovuşturmaktan
ağrıyan yerlerini unutuyorsun
(görsel: “unexpected visitor” by Ilya Repin)
