künyesi birbirine yabancı satırlardan
.
“aman deyim, koşmayı bırakmasın;
‘madem’ sözcüklerini, ‘öyleyse’ işaretlerini”
mağrur bir plazanın tanrısal katlarından
düşüncemi çatılara serbest düşürdüm
güngörmüşler derhal başlarını sakındı
aklımı serbest düşürdüm gören olmadı
.
“tutup bırak tutup bırak tutup
bırakmasan elimi”- değilsin belli ki
burada mısın?
bakıyorum da kiremitler sana aşina değil
buralarda basbayağı yabancısın
.
(alayla)
sanki orada mısın
sanki seksen boyum kilom altmış ve sair bak
kolalı da kollarım
yazdığım bir çok yıl -ya boşunalık?-
eğildimse, eliflere kambur çizmekten,
künyemdeki üçüncü ömürse bu sallanan;
bahanem değil gerekçem olmalısın
.
-geç git
-geçilmez mi, vazgeçilebilirdi
her nesnede bir parça
çağrıştırman olmasa
.
(yakarışla)
ey bütün eyler ey güzel!
utanmadan
bir de utanmadan
hem hiç de utanmadan
yine bozdum bak ama yine gel isterim
çünkü yine bozarım ise muhakkak gel isterim
bak beyaz gömlekliyim,
uzak buralar.
(2018)
(görsel: “portrait of the sculptor viktor malmberg”, hugo simberg)
