Kategori: şiir

-Hüznüne hiç dahil olmamışım mı nedir? bak bu eşyanın gözü: “ağırlığıma yükselmeli”yi düşleyip alçalırken kütlem kadar utanç bozdurduğum dönemeç (çünkü o dem duraksamak, devrilmeye denkti) odam bozabulanık odam çok köşeli odam durmak desen bir yerlerde durur bak bu kaygı: edatlar bağlaçlar acizlikten, meğer hüznüme en yabancıymış uzakmış hem en yakınımda bu böyleymiş; öldürmemişse yaşatmamış da […]

düşüşüm sana emanet masamla masam arasında düşüm ve diğer düşüm ve bir diğeri (kalbin yazdığını akıl silmek istemektedir) -en kendimden uzak yerimden bana kuyu attılar kuyumla kuyum arasında zarfa yabancılığı gibi isim önlerinin yaşının akışını yadırgadı gözlerim akışıyla yatağı arasında ıslaklığı arındırıp bana attılar (burada elmacıklar toz kir pas anlamı hissedilir) -sanki, diye diye düşündü. […]

(*3 şiir)   vapurları ne için yaktığıma dair Uzak bir ses bizi fısıldıyor uzak ve unutulmuş Bir ses sanki bizi andı uzaklara bakarak. O yanmadı yanmamaya bilendim ve bu zifir, Yalancının yedek mumlar çizdiği bu karanlık, Kendimce yaşamakta çırpınmada gizlidir. *   -Üçüncü tekilimiz aradan çekilince Herşey apaçık artık giz yok gözlemek yok Anlatıcı birbaşına […]

“gelecektim, ama daha kötü bir hatıram olsun istemedim” – zarifoğlu     şimdi biz bu caddeye   insanlar insanlar çokça birliktelikler hüznümü unuttuğum yüzümün yerinde bir vesikalık.   şimdi biz bu caddede   sokalar sokaklar şehirler gibi birinden kaçınırken birinde durulmuştum belki sen şu şehirde.   (örs elendi çantamızdan sade sevidir işimiz sevdaya sevda)   […]

O gün bir gün gelirdi muhakkak gelecekti Süleymaniye’yi sıradanlaştırır gibi unutacaktım Ne kafada bir giz kalacaktı, dahası Her şeyden bir kalemde bahsediverecektim: Susarak devrim yaptıran kadın efsanesinden.   Masal bu ya Beyazıt kocaman bir yırtıktı İki ucu kavuşmazdı bir yanında ben vardım Öbür yan çok uzaktı, uzadıkça uzardı Gerçek olamaz güzel söyle neden gerçektin? Yarayla […]